Bu gadget'ta bir hata oluştu

Ay'ın Karanlık Yüzündekiler.

7 Temmuz 2011 Perşembe

Ölü Aşklar Seramonisi.


Merhaba Joe.

Derince tuttuğum bir nefesi sonsuza dek bırakmış gibiyim ciğerlerimden.Anne karnından zorla çıkarılmış ölü bir bebek gibiyim,ciğerlerim yeni bir nefesi kabul etmiyor.Hayata devam etmek bu kadar zor oluyor muydu?Bana bundan hiç bahsetmemiştin.Bana herşeyin yoluna gireceğini söylemiştin Joe..Oysa herşey daha boktan bir hal almaya başladı.Ben kendimde değilim.Ben,ben değilim artık Joe.Ne olur eskisi gibi bana her şey yoluna girecek de.Buna ihtiyacım var.Kalbimdeki mezarlıkları uzayın derinliklerine yolla,sil geçmişimi Joe.Sil.Yardım et bana,yoksa kaybolacağım evrenimin kara deliklerinde..


Yalan yok,artık yalanlar yok Joe,artık insanlar yok,sen ve ben varız,bitti artık,bu son,anlatacağım ve her şey bitecek,almak zorunda olduğum bir nefes,gözyaşı için biriktirdiğim izler,hissetmek zorunda olduğum çocukça hislerim olmayacak.Ruhum ölüyor Joe,ruhum evrenimin vadilerini terkediyor.Son kez tut elimden ve beni dinle,zor olacak,ama bitecek biliyorum.Korkma,ben yeterince korkuyorum zaten,güçlü olan sen ol bu sefer,sen ol Joe..

Gitti.Tüm yalanlarıyla beraber gitti.Başka kalp damarlarına açıldı,bana hiç bir zaman dönmem dediği yollara koştu tekrar..Yüzüme çarpa çarpa,canımı yaka yaka gitti.Başka bir ruhun ismini sayıklayarak,nefesimi düğümleyerek gitti Joe.Oysa benim kaldırımlarıma benim için basıyordu ayakları,bir gece önce ruhuma sarılan parmakları,zehir kusarak öldürdü beni.Sustum Joe,konuşamadım.Benliğimden arta kalanları toparladım ve yola çıktım Joe.İstenmediğim bir evrende nefes alamazdım artık.Gitmek zorundaydım.Rotasız yürüyordum başka vücutların kaldırımlarında.İnsanlar konuşuyorlar,bakıyorlar,birşeyler diyordu Joe.Kulaklarım duymuyor,gözlerim görmüyordu.Bedenim otomatik kumandalı boktan bir oyuncak gibiydi.Kandırılmış,yenilmiş,gene,gene yenilgiyle ayrılmıştım ruhumun kurduğu küçük oyundan."Neden?" sorusunu soracak gücüm bile yoktu Joe.Ne zaman karar verilmişti katlime? Kimdi,ruhumu sokan bu yılan,yüzü tanıdıktı biraz ama ben tanıyamıyordum,söylesene kimdi bu adam Joe?


Oysa vaktimiz az,düşlerimiz kocamandı.Biliyordum gideceğini,Dudaklarına bulaşan parfümümü tenimle beraber tükürürken de biliyordum,parmaklarımı kavrayan avucun bıraktığı izler de,son bakışının ardında lekelenen gözlerim de biliyordu.Başka bir kadının acısıyla gideceğini biliyordum,sözcüklerimi doğrayan sesini duyabiliyordum terkedişinde..Oysa öylesine tatlı bir uyuşturucuydu ki kalbime doğru akan,onun yerine seviyordum kendimi.Zihnimin köşesini dolduramıyordum artık yokluğuyla,biliyor musun,dokunuşlarımız bile %50 riskmiş,bir kez tutturduğun hissin bir ikincisini garantileyemiyormuşsun Joe..


Yalanlardan kurulu bir düşe yenik düştüm.Siktiğimin bilinçaltına yenik düşüp kendimi kaybettim,boğuldum onun asla tutamayacağı sözlerinde.Gene yaptım,gene düştüm kurtuldum sandığım cehennem çukuruna.Bu sefer hiç düşünmeden gözlerimi kapatıp attım kendimi taze uçurum kokusundan.Yer çok sertti,bu sefer çok sertti Joe.Ruhum paramparça dağılırken gökyüzünün derinliklerine,ölümle tanıştım.Saçlarımdan kavrayan ellerini öptüm,sözlerimi kurban ettim,acılarımın bitişi için kalbimdeki pis kanı tanrıya tükürdüm..


Biliyor musun,inanamıyorum,kendimi kandırmak istiyorum Joe.Tüm doğruları lügatımdan silip onun yanlışlarını doğrum yapmak istiyorum,kucağında kıvrılıp bana yalnızca masal anlatmasını istiyorum.Hep aynı masalı anlatsın.Sonunu hep "Her şey çok güzel olacak" diye bitirsin.Masal bittiğinde beraber düşelim cennet bahçesinden toprak ananın acımasız kollarına..

Şimdi çırılçıplak ruhumla uçarcasına dansetmek istiyorum yağan yağmurun altında,söylesene,acı veren insanlar mı değerlidir hep insanın ruhunda?Her gerçek bu kadar can yakar mı Joe?Söylesene,neden giderken söylenen kelimeler bu kadar yakar kalp damarlarını?Daha kolay bir yolu yok mu bunun,lütfen,lütfen bul,ruhumu aleve vermeden kurtar kendini benden Joe..


Başka bir kadını kazıyarak gittiği ruhuma ne kadar uzaklaştığımı bilemiyorum,her yeni güne biraz daha terkedilmiş uyanıyorum.. Bende kalmamalısın Joe,gitmelisin.Ben senin tanıdığın kadın değilim artık.. Ruhum felç geçirmiş - ay ışığı üzerinde asılı kaldı,kimsenin dönüp bakmadığı bir cesedim var şimdi,dudaklarım yarı öpülmüş,saçlarım savruk,ruhum kırık,"Kalbim Camdan",boynuma geçmiş başka hayatların bedeliyle gidiyorum buralardan.Sen de terket beni Joe,bana sözler vermeden,yalanlar söylemeden,beni gerçekten seviyorken terket beni,bana aşıkken terket beni Joe.Yabancı aşklar gelip yapışmadan kalbinin karasına,sen de terket beni..

2 yorum:

Adsız dedi ki...

şu yazdığınız joe kahramanı hangi romandan alıntı acaba öğrenebilirmiyim okumak isterim

Hecate dedi ki...

Yazı tamamen bana ait, yazımdaki Joe karakteri ise Murathan Mungan'ın " Hey, Joe ! " adındaki şiirinin Joe suna ithafen yazıldı. Murathan Mungan şiirlerinden bulabilirsiniz.

Ay Günlüğünden Alıntılar.


Geçmişten Gelenler.

Bu gadget'ta bir hata oluştu